Marloes, 25 mei 2006
Brazilië São Paulo

AMAZONE!!!

Ola lieverds,

Tis weer een tijdje geleden... maar als je ook veel persoonlijke emails schrijft, duurt het even.

Mam is geweest, 10 gescoord, landenmarkt, verhuisd en dan even naar de Amazone. Voor iedereen: kheb niks van alle schietpartijen, busbranden en de zogenaamde bom in mn uni gemerkt, ik kwam er pas achter toen ik terug kwam afgelopen zondag. Het enige wat ik heb gezien afgelopen week is meer politie. Gelukkig was ik op de amazone-trip en dat moet ik vertellen: twas niet gewoon leuk, twas meer dan leuk, twas leuker dan geweldig. Het is gewoon niet uit te leggen hoe het was.
Toch wil ik vertellen wat ik heb gedaan, omdat deze week het hoogtepunt van mn jaar is (tot nu toe).

Donderdagavond acht uur: Goh mam goed dat ik zaterdag naar Amazone ga en niet morgen, want ik heb nog les. Ik ga vanavond een lijst maken met alles wat ik morgen moet kopen. Tijdje later...toch raar he dat ik niet samen met Matthew (Nieuw-Zeeland) ga? Ik ga eens bellen hoe laat hij morgen gaat. Matthew: "Marloes het kan echt niet dat je zat. gaat, iedereen gaat morgen." "Maar ik ga echt zaterdag, 12 mei...ow wacht even....
Aaaaai ik ga morgen!!!"
Vrijdagochtend zat iedereen (23 exchangees)in het vliegtuig en gelukkig ik ook. Ik heb wat afgelachen met mijn familie. Al een keer een vliegtuig gemist dat wil je niet nog een keer meemaken. Iedereen opgelaten niemand kon geloven dat deze week dromen uit zouden komen. Het is vier uur vliegen en daar aangekomen zagen we een enorm hotel verschijnen. Dat bleek nog groter te zijn toen we die middag 3 zwembaden hadden ontdekt, tennis en volleybanen, boogschieten en de minizoo. Ik heb nog nooit zoveel eten gezien en zooo´n groot ontbijt en ze hadden tapioca (een delicia typisch uit de amazone, mn favo: een soort witte pannekoek met cocos, kaas en doce de leite= toffeesaus).

Zaterdag was de toeristendag...Manaus verkennen. Allereerst de haven dat is het station van de Amazone. Al het vervoer gaat per boot of per vliegtuig. Er is één weg die gaat naar de plaats Figuereiro, waar we ook zijn geweest..dat is het. Naar de Mercado Municipal om inkopen te doen, nog nooit zoveel banananen in mn leven gezien. En naar het beroemde mooie Theater, waar we net een repetitie voor het opera festival mee konden maken (allemachtig-prachtig!). Ook brachten we een bezoek aan een museum met veel dieren van de Amazone, ze waren wel opgezet.
En we hadden wat vrije tijd om meer van het hotel te genieten. Op naar de minizoo, aapjes voeren...totdat ik in de gaten had dat er een op mij aan het pissen was. Serieus ik denk dat ze dat expres kunnen doen, hij mikte zo goed. We kwamen natuurlijk niet meer bij van het lachen. Snel het zwembad induiken. We waren met 5 meisjes over de rand aan het hangen en aan het joelen naar de jetskiers. Die gasten gaven een kikke demonstratie, wij natuurlijk roepen mais mais en toen kwamen alle jongens (exchangees)in het zwembad...het gezicht van die gasten op de jetski´s, om niet meer te vergeten. ´s Avonds hadden we een repetitie van het traditionele feest Boi-bumba (boi=koe). Het is typisch uit amazone en wordt in juni gevierd. Het hele verhaal is te lang om uit te leggen. Iedereen kwam in een blauw shirt. Er zijn danspasjes (ingewikkeld) en een band. En toen werd ik op het podium gesleurd door een danser om mee te dansen...aai hahaha, ben er heel vanaf gekomen. Gelukkig kwamen snel de anderen ook.

Zondag wisselden we van hotel, naar een gewone simpele in Figuereiro. Daar hebben we trektochten gemaakt, gezwommen in watervallen en grotten. Veel vleermuizen gezien en ik heb een slang om mn nek gehad...ieh! Ook hebben we als gekken in de stromende stortregen gedanst, koprollen gemaakt en gezwommen in het zwembad wat geen water had. Het regende iedere dag, het is namelijk de winter van de amazone, das fijn want daardoor wast ook geen 40 graden, maar 26...niet voor niks het grootste regenwoud van de wereld.

En toen was het eindelijk dinsdag...de dag waarop we voor 5 dagen met zn allen op een boot zouden leven. Ik had niet verwacht dat we zon hippe boot zouden hebben, heel vrolijk en gekleurd. Je kon zonnen op het zonnedek, sieraden maken, boeken lezen. Alles was perfect georganiseerd. Hier de schoenenplek, daar de koffers en spullen, drinkplek, banenplek, 2 douches (amazonewater) en 2 toiletten. Boven was de woonruimte en snachts de slaapruimte. Waar iedereen in hangmatten op elkaar lag. Om te gillen natuurlijk als er iemand uitdonderde, een keiharde scheet liet of als we met zn allen heen en weer aan het swingen waren.
We hadden 3 boten. Een voor de leiding (beetje overdreven), onze en het restaurant. Geweldig die komt dan smorgens om 8 uur aanvaren...ontbijt zo ging dat ook met de luch en het diner. Het eten was zelfs smaakvoller dan in het 5 sterren hotel, gemaakt door de bewoners zelf.
We hadden 3 toeristenboten en een paar houten kano´s. Met deze gingen we diep het woud in, zelfs om 5 uur smorgens. Activiteiten: lianen slingeren, bamboehuis maken, heeeele grote beroemde waterlelies gezien, piranha vissen, onze boot maar 2, andere boot 29 (goed wij hadden alleen maar meisjes); krokodillen spotten, kheb er een vastgehouden!; nog meer dieren gezien: luiaards (kweetniet of dat de naam is in engels is het een slough), aapjes, vele vogels, toekans, meer slangen; zwemmen, zwemmen met roze dolfijnen!!! Dat is zooo emotioneel echt een droom. De roze dolfijnen schijnen alleen in Brazilie voor te komen. Eerst voer je ze en daarna mocht ik met ze zwemmen, ze zijn vrij uit de natuur. We hebben een nacht in het woud zelf geslapen. We zagen de mooiste sterrenhemels met kikkerconcerten op de achtergrond.
Ook hebben we een paar dorpjes bezocht. Vaak zijn het generaties van een combinatie van blanke mensen met indianen. We zagen hoe ze wonen, werken en hoe ze hun eten verkrijgen. Ik zag het hele proces hoe ze tapioca maken. Voor de rest leven ze van de natuur, er is geen supermarkt in de buurt. Iedereen had wel wat speelgoed meegenomen om kado te geven, voetballen natuurlijk het populairst.

Zaterdag de laastse dag, hebben we een indianengemeenschap zelf bezocht, die van de indiaan Warana, die de hele week met ons meereisde. Het is zoooo mooi als het hoofd, een vrouw, over haar geneeskrachten en medicijnen verteld en laat zien. Denk aan dolfijnenorganen voor aantrekkingsparfum, het hoofd van een aap die intellegentie uitstraalt en de meest troebele drankjes. Ik wil er niet aandenken om dat te moeten drinken. We kregen ook een alcholische drink, laat ik het zo zeggen, niet zo geweldig. Warana had ons de hele week verhalen verteld over hun gebruiken. Nou das echt schrikwekkend, maar vet interessant! En dan is het zo leuk om zijn "familie" te zien.
En dan de kindertjes van de klas die ons in hun taal welkom zingen. Vervolgens een presentatie van de zelfgemaakte band. Dan voel je de tranen in je ogen, zo moooi! Dit ga ik nooit meer vergeten.

`s Avonds hadden we een laaste avondmaal, onder de sterrenhemel, een groot vuur en een zelfgemaakt restaurant buiten de boot. Ik heb krokodil gegeten! Het smaakt als een mengeling van vis en kip. Ook hebben we amigo secreto gevierd. We hadden lootjes getrekken en voor die persoon moest je een sieraad maken. Tot slot werd het zelfgemaakte lied met gitaar over de reis gespeeld en begon iedereen te huilen. We hebben allemaal wat gezegd. De oldies gaan naar huis, het was onze laaste reis. De newies hebben de reis gehad van ons leven, dit was meer dan we allemaal hadden verwacht. We waren één familie, hebben de Amazone gezien en gevoeld.

Zondag was het vliegtuig gekaapt door apen en indianengeluiden, blow-guns, speren en pijl en boog. Het is even slikken als je daar weer vrolijk je vader en zus ziet staan en terug in de stad aankomt.

De foto´s komen eraan...
Beijoss,
Marloes

Met HalloBuitenland.nl kun je Marloes in Brazilië echt goedkoop bellen!